سحر کنایه از دختری دارد که اشتباهی عاشق او شدم ...
شمع وستاره روشنه اما تو نيستي
...
امروز سالگرد آشناییمونه .... ولی الان من تنهام و اون کنار کسی بهتر از منه و پشتش پره...
دیشب یه سر به کوچه ای که اولین بار همو بوسیدیم رفتم و کلی به اون دوران فک کردم... وقتی دلم میگیره به اونجا میرم...
دلم خیلی واسش تنگ شده... ای لعنت به این روزگار
دلم گرفته دوباره هوای تو رو داره
چشمای خیسم واسه ی دیدنت بی قراره
این راهه دورم خبرم از دل من که نداره
آروم ندارم یه نشونه می خوام واسه قلبم
جز این نشونه واسه چیزی دخیل نمی بندم
این دل تنهام دوباره هوای تو رو داره
هوای شهر تو و بوی گلاب
پیچیده توی اتاقم مثل خواب
داره بدجوری غریبی می کنه
آخه جز تو دردمو کی می دونه
این راهه دورم خبرم از دل من که نداره
عاشـــق نبـــودی
عاشق نبودی تا بفهمی، از رفتن تو چی کشیدم
هر لحــظه از دوریت شکستم ، بی تــو به تنهایی رسیدم
عاشــق نبــودی تا بفهمی ، این لحظه ها غرق عذابــن
روزای بــی تــو تلــخ و مُردن ، بـی تــو همه ساعتا خوابــن
خاک تـمــوم جاده هارو ، دنبال رد تـــو می گردم
هیچ جایی رد تـــو نمونده ، دلتــنگ و خسته بر می گردم
خسـته از ایــن تکــرارو تکــرار ، دلخــوش فقط با خاطراتم
تـــو بی خیــال گریه من ، من بی قـــرار ِ خنده هاتم!
عاشق نبودی تا بفهمی ، از رفتن تو چی کشیدم
هر لحــظه از دوریت شکستم ، بی تـــو به تنهایی رسیدم
عشــق بزرگــم تــوو وجودت ، انگــار دیگه سهـمی نداره
عاشــق نبودی تا بفهــمی ، این جای زخـــم انتظاره
صــادق نبــودی با دل من ، اما خیــال کردم که هستــی
آسون از عشقم دل بریــدی ، تموم ِ عهداتو شکستی
عاشق نبودی تا بفهمی ، از رفتن تو چی کشیدم
هر لحــظه از دوریت شکستم ، بی تـــو به تنهایی رسیدم
